รีวิว The Blue Road (Netflix) ซีรีส์ร่วมสร้างเกาหลี-ญี่ปุ่นที่งัดเอาปมปัญหาบาดแผลของทั้งสองขาติมาเล่น
The Blue Road
Summary
ซีรีส์ร่วมสร้าง 2 ประเทศญี่ปุ่นเกาหลี โดยใช้ปมพื้นฐานความขัดแย้งสองชาติมาเป็นฐานในการเล่าเรื่องราวคดีฆาตกรรมต่อเนื่องที่พยายามใช้ประเด็นประวัติศาสตร์ในอดีตให้หวนกลับมาเป็นประเด็นใหญ่ในช่วงฟุตบอลโลก 2002 ซึ่งเรื่องใส่ประเด็นปัญหาปมการเหยียดเชื้อชาติ ความขัดแย้งของสองตัวเอกที่ไม่ถูกจริตกันตั้งแต่แรกเห็น คนทั้งสองประเทศที่ตกค้างกลับประเทศไม่ได้จนต้องปลอมตัวตนด้วยการเปลี่ยนชื่อให้กลมกลืนไปกับสังคมที่รายล้อมด้วยการเหยียดคนต่างชาติ ซึ่งซีรีส์ลงลึกใส่ที่มาของปมปัญหานี้ไว้ลากยาวตั้งแต่ช่วงญี่ปุ่นบุกยึดเกาหลีราชวงศ์โซชอนจนมาถึงสงครามโลกครั้งที่สอง โดยแบ่งครึ่งการเล่าเรื่องช่วง 4 ตอนแรกเป็นแนวไล่ล่าฆาตกรต่อเนื่องสุดโหดที่บิดข้อต่อเหยื่อทุกส่วนจนตายด้วยวิธีพิสดารที่เชื่อมโยงไปยังความโหดร้ายของญี่ปุ่นในอดีต ก่อนครึ่งหลังหันมาเล่าเรื่องอีกโทนเป็นแนวดราม่าสืบสวนจริงจังที่เชื่อมโยงถึงประวัติศาสตร์รัฐบาลทหารเกาหลี โดยปมดราม่านี้ก็ผูกเข้ากับชีวิตของตัวเอกเกาหลีที่ครึ่งแรกเรื่องปกปิดไว้ แต่ทั้งหมดก็เป็นคดีฆาตกรรมต่อเนื่องกันทั้งหมด ซึ่งการผูกเรื่องกับบาลานซ์การให้เวลากับตัวละครทั้งสองประเทศก็ทำได้ดี เพียงแต่ว่าครึ่งหลังนั้นแตกต่างไปเลย เรื่องไม่ดุเดือดและเน้นดราม่าที่พยายามเชื่อมโยงกับปัญหาครอบครัวจนดูพยายามมากเกินไป โดยที่เรื่องก็ไม่ได้จบแบบฉีกแนวจนทำให้น่าจดจำมากพอ มันก็เลยน่าเสียดายถ้าซีรีส์เลือกเล่าแบบครึ่งแรกที่ดุเดือดกับฉากฆาตกรรมที่เชื่อมโยงกับความขัดแย้งทางประวัติศาสตร์ได้ตลอดจนจบ มันอาจจะดีกว่านี้มากครับ
Overall
7/10User Review
( votes)Pros
- เล่าเรื่องปมปัญหาความขัดแย้งสองประเทศ
- สองตัวเอกสอดประสานเคมีเข้ากันได้ดี
- ฉากฆาตกรรมโหดมาก
- มีพากย์ไทย
Cons
- ครึ่งหลังเปลี่ยนแนวเป็นดราม่าสืบสวนที่ดูพยายามมากเกินไป
The Blue Road ถนนสายสีน้ำเงิน ลิมิเต็ดซีรีส์เกาหลีญี่ปุ่น Original Netflix 8 ตอนจบ เรื่องราวของสองนักสืบเกาหลีกับญี่ปุ่นต้องมาร่วมมือกันตามล่าฆาตกรต่อเนื่องสองประเทศ ที่ใช้วิธีบิดข้อต่อทุกส่วนของเหยื่อจนตาย โดยมีต้นเหตุมาจากขัดแย้งที่หยั่งรากลึกอยู่ในประวัติศาสตร์เกาหลี–ญี่ปุ่น
รีวิว The Blue Road ถนนสายสีน้ำเงิน
ซีรีส์เกาหลีกับญี่ปุ่นร่วมกันสร้าง ดัดแปลงมาจากมังฮวาในชื่อเดียวกัน โดยเรื่องทั้งหมดเกิดขึ้นช่วงฟุตบอลโลกปี 2002 ซึ่งสองประเทศเป็นเจ้าภาพร่วมกัน ทำให้สามารถเล่าเรื่องข้ามไปมา 2 ประเทศและเปิดประเด็นเรื่องปัญหาการเหยียดเชื้อชาติกับประวัติศาสตร์ความขัดแย้งร่วมของ 2 ชาติที่มีมายาวนานเกินกว่าช่วงสงครามโลกที่คนนอกรู้กันซะอีก
ซีรีส์ใช้ฉากฟุตบอลโลกที่ทั้งสองประเทศจัดร่วมกันเป็นฉากหน้าให้เหมือนเป็นการคืนดีกัน แต่ความจริงแล้วสิ่งนี้เป็นแค่การกลบผิวบาดแผลของทั้งสองประเทศที่มีมายาวนานจนยากจะลบเลือนไปได้ โดยเรื่องใช้คดีฆาตกรรมโหดบิดข้อต่อร่างกายคนแล้วนำมาจัดโชว์เป็นงานศิลปะมาเป็นตัวเปิดให้สองตำรวจนักสืบญี่ปุ่นกับเกาหลีมาร่วมมือกันไขคดีที่รัฐบาลทั้งคู่พยายามปิดไว้ไม่ให้ใครรู้ ซึ่งเรื่องในครึ่งแรกกับครึ่งหลังจะเป็นคนละโทนเนื้อหากันเลย
ครึ่งแรกคือซีรีส์แนวไล่ล่าฆาตกรต่อเนื่องเต็มสูบ โดยฆาตกรฆ่าคนถี่ๆ แล้วก็ทิ้งเหยื่อไว้ให้ตำรวจตามรอยแบบเล่นสนุกแข่งกับเวลาโดยตรง โดยเรื่องเริ่มจากฝั่งญี่ปุ่นก่อน แล้วกลับไปเกาหลี ทำให้เห็นวิธีการสืบสวนและระบบการทำงานของสองประเทศที่แตกต่างกันมาก โดยตัวเอกทั้งคู่ฮิโรชิกับคิมซ็อกก็ไม่ลงรอยกันตั้งแต่แรก ทั้งจากการเหยียดเชื้อชาติโดยฮิโรชิไม่เรียกชื่อคิมซ็อกในตอนแรก เรียกไอ้เกาหลีๆๆ แม้แต่คนญี่ป่นที่คิมซ็อกตามสืบสวนก็ดูถูกเขา ทำให้บรรยากาศเรื่องในช่วงแรกดูเข้มข้นกดดันกับเรื่องเหยียดเชื้อชาติมาก แต่ซีรีส์ก็ใช้เวลากับเรื่องนี้แค่ตอนแรกเพื่อบิ้วให้เห็นว่ากำลังจะสำรวจลงลึกไปถึงบาดแผลที่มากกว่านั้นให้ผู้ชมเห็น โดยใช้แรงจูงใจของฆาตกรที่มีวางร่องรอยทางประวัติศาสตร์ผ่านประโยคที่เป็นชนวนความขัดแย้งในอดีต ทำให้ตำรวจรู้เลยว่าฆาตกรกำลังเปิดประเด็นนี้ขึ้นมาผ่านเหตุการณ์ช่วงฟุตบอลโลกที่ทำให้เรื่องนี้จะจุดติดมากขึ้นไปอีก เรื่องจึงกลายเป็นการระดมกำลังสืบสวนชุดใหญ่ของทั้งสองประเทศแบบลับๆ โดยที่ปิดข่าวคดีฆาตกรรมต่อเนื่องนี้ไว้ ซึ่งซีรีส์เล่าเรื่อง 4 ตอนแรกที่เป็นครึ่งแรกนี้อย่างกระชับฉับไวและดุดันมาก ทั้งการแสดงของตัวเอกทั้งสองฝ่ายที่ต่างวิธีการไม่ลงรอยกัน แต่ทั้งคู่ก็เป็นตำรวจที่ต่างต้องทำหน้าที่เต็มที่ตามกฏหมาย แม้ว่าทั้งคู่จะออกเทาๆ เลือดร้อน แต่การสืบสวนก็อยู่ในกรอบหมด ฉากในเรื่องก็มีการตามล่าไปทั้งสองประเทศ ทำให้เห็นว่าซีรีส์พยายามเล่าเรื่องแบบบาลานซ์ ไม่มีประเทศไหนโดดเด่นกว่า แม้เรื่องต้นฉบับจะเป็นการ์ตูนเกาหลีก็ตาม และฉากฆาตกรรมในเรื่องก็โหดร้ายรุนแรงมากจากการให้เห็นศพถูกบิดทุกส่วนเป็นเกลียว ซึ่งไม่ใช่สิ่งที่มนุษย์ปกติทำได้ โดยมีที่มาสืบค้นไปยังสงครามในอดีตที่ญี่ปุ่นบุกเกาหลี สมัยราชวงศ์โชซอน ผู้นำทัพคือ โทโยโทมิ ฮิเดโยชิ ซึ่งเพิ่งรวมญี่ปุ่นเป็นหนึ่งเดียวได้ และตั้งเป้าใช้เกาหลีเป็นทางผ่านไปตีจีนราชวงศ์หมิง ซึ่งมันเป็นส่วนหนึ่งของเรื่องที่เชื่อมโยงไปยังอดีตของคิมซ็อกที่ภายนอกดูเย็นชาโดดเดี่ยว แต่ตัวตนจริงของเขากลับเปราะบางจากการเห็นภาพหลอนปริศนาที่ตามมาตั้งแต่เด็กจนถึงปัจจุบัน ซึ่งซีรีส์หยอดปมหลายอย่างไว้ในช่วงครึ่งแรกนี้โดยทำให้คดีปิดจบลง แต่ทิ้งเชื้อไปต่อในครึ่งหลังเป็นอีกแนวที่แตกต่างกันไปเลย
ครึ่งหลังของซีรีส์เริ่มจากการสืบสวนต่อหลังจากปิดฉากฆาตกรในครึ่งแรกไปแล้ว โดยเรื่องกลายเป็นแนวสืบสวนค้นหาร่องรอยคนร้ายที่ซ่อนอยู่ในประวัติศาสตร์เกาหลีแบบจริงจังมากๆ โดยเชื่อมโยงเรื่องราวไปถึงคดีฆาตกรรมในยุค 1980 ที่เป็นแรงบันดาลใจให้เกิดคดีในปัจจุบัน ซึ่งครึ่งแรกพยายามทิ้งคำใบ้ไว้ตลอดว่าการบิดฆ่าคนแบบนี้มีมาตั้งแต่อดีต มีตัวต้นแบบที่ยังไม่ตายแฝงตัวอยู่ในเกาหลี แต่ซีรีส์ก็ไม่ได้ดำเนินไปแบบตามล่าฆาตรต่อเนื่อง เพราะฆาตกรในครึ่งหลังนี้คือพยายามซ่อนตัวตนไว้ เรื่องจึงกลายเป็นการสืบหาตามล่าไปถึงฮ่องกง โดยเชื่อมโยงเรื่องยากูซ่ากับยาเสพติดชนิดใหม่ที่กำลังระบาดไปทั่ว ก่อนวกกลับเข้ามาเฉลยเรื่องราวชีวิตของคิมซ็อกที่ปิดไว้ในครึ่งแรก ซึ่งซีรีส์ผูกเรื่องราวให้เป็นดราม่ากระชากอารมณ์เต็มๆ แต่มันใช้เวลาในการเล่าลึกมากถึงประวัติศาสตร์เกาหลีในช่วงนั้นที่รัฐบาลเป็นทหารคุมประเทศ ทำให้อารมณ์ความเข้าใจของคนดูก็อาจจะไม่อินกับส่วนผสมแบบนี้สักเท่าไหร่ ไม่ใช่ว่ามันไกลตัว แต่มันดูเป็นความพยายามรวมพล็อตประวัติศาสตร์กับดราม่าปัญหาครอบครัวมากเกินไป จนทำให้ดูไม่เนียนเท่าไหร่กับการพยายามทำฉากดราม่าตอนท้ายให้ฆาตกรมีความเหนือชั้นสามารถใช้เรื่องราวความลับนี้บีบคิมซ็อกให้จนมุม อารมณ์คล้ายๆ ฉากสุดท้ายของหนังเรื่องเซเว่น บาป 7 ประการที่แบรดพิทต์เล่น และเรื่องก็หาทางลงในแบบที่ไม่ได้ฉีกแนวแบบเซเว่นด้วย ซึ่งทำให้ตอนจบค่อนข้างเบาบางน่าผิดหวังเมื่อเทียบกับครึ่งแรกที่ดุเดือดมาก
ซีรีส์ยังเลือกเล่าถึงคนทั้งสองประเทศที่กลับประเทศไม่ได้ ต่างต้องอยู่ในประเทศที่สังคมโดยรวมเกลียดพวกเขา โดยชาวเกาหลีที่ตั้งรกรากในญี่ปุ่นเกิดจากตอนที่ญี่ปุ่นยึดเกาหลีเป็นเวลานาน แล้วชาวเกาหลีที่ไปหางานทำ บางส่วนถูกเกณฑ์ไปเป็นแรงงานในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง หลังสงคราม หลายแสนคนยังอยู่ต่อ แต่ปี 1952 ญี่ปุ่นยกเลิกสัญชาติญี่ปุ่นของพวกเขา คนเหล่านี้และลูกหลานจึงกลายเป็น “คนต่างชาติ” ในประเทศที่ตัวเองเกิด แม้จะเป็นรุ่นที่ 3–4 ที่พูดญี่ปุ่นเป็นภาษาแม่แล้วก็ตาม ซึ่งในเกาหลีเองก็มีคนญี่ปุ่นที่ยังตกค้างและปลอมตัวตนด้วยชื่อเกาหลีเช่นกัน และยังมีชุมชนที่แตกเป็นฝ่ายที่ผูกกับเกาหลีใต้และฝ่ายที่ผูกกับเกาหลีเหนือ จนกลายเป็นคนที่ “ไม่ใช่ทั้งญี่ปุ่นและเกาหลีเต็มตัว” ซึ่งซีรีส์ก็เอาเรื่องนี้มาไว้ในช่วงครึ่งหลังอย่างเข้มข้นให้เห็นร่องรอยปัญหาที่ค้างคามาจนถึงปัจจุบัน

สรุป ซีรีส์ร่วมสร้าง 2 ประเทศญี่ปุ่นเกาหลี โดยใช้ปมพื้นฐานความขัดแย้งสองชาติมาเป็นฐานในการเล่าเรื่องราวคดีฆาตกรรมต่อเนื่องที่พยายามใช้ประเด็นประวัติศาสตร์ในอดีตให้หวนกลับมาเป็นประเด็นใหญ่ในช่วงฟุตบอลโลก 2002 ซึ่งเรื่องใส่ประเด็นปัญหาปมการเหยียดเชื้อชาติ ความขัดแย้งของสองตัวเอกที่ไม่ถูกจริตกันตั้งแต่แรกเห็น คนทั้งสองประเทศที่ตกค้างกลับประเทศไม่ได้จนต้องปลอมตัวตนด้วยการเปลี่ยนชื่อให้กลมกลืนไปกับสังคมที่รายล้อมด้วยการเหยียดคนต่างชาติ ซึ่งซีรีส์ลงลึกใส่ที่มาของปมปัญหานี้ไว้ลากยาวตั้งแต่ช่วงญี่ปุ่นบุกยึดเกาหลีราชวงศ์โซชอนจนมาถึงสงครามโลกครั้งที่สอง โดยแบ่งครึ่งการเล่าเรื่องช่วง 4 ตอนแรกเป็นแนวไล่ล่าฆาตกรต่อเนื่องสุดโหดที่บิดข้อต่อเหยื่อทุกส่วนจนตายด้วยวิธีพิสดารที่เชื่อมโยงไปยังความโหดร้ายของญี่ปุ่นในอดีต ก่อนครึ่งหลังหันมาเล่าเรื่องอีกโทนเป็นแนวดราม่าสืบสวนจริงจังที่เชื่อมโยงถึงประวัติศาสตร์รัฐบาลทหารเกาหลี โดยปมดราม่านี้ก็ผูกเข้ากับชีวิตของตัวเอกเกาหลีที่ครึ่งแรกเรื่องปกปิดไว้ แต่ทั้งหมดก็เป็นคดีฆาตกรรมต่อเนื่องกันทั้งหมด ซึ่งการผูกเรื่องกับบาลานซ์การให้เวลากับตัวละครทั้งสองประเทศก็ทำได้ดี เพียงแต่ว่าครึ่งหลังนั้นแตกต่างไปเลย เรื่องไม่ดุเดือดและเน้นดราม่าที่พยายามเชื่อมโยงกับปัญหาครอบครัวจนดูพยายามมากเกินไป โดยที่เรื่องก็ไม่ได้จบแบบฉีกแนวจนทำให้น่าจดจำมากพอ มันก็เลยน่าเสียดายถ้าซีรีส์เลือกเล่าแบบครึ่งแรกที่ดุเดือดกับฉากฆาตกรรมที่เชื่อมโยงกับความขัดแย้งทางประวัติศาสตร์ได้ตลอดจนจบ มันอาจจะดีกว่านี้มากครับ