รีวิว Animals (Netflix) เล่ามุมมองวิธีคิดเบื้องหลังนักการเมืองได้ดี แต่ตอนจบแทบพังพินาศแบบโง่ๆ

Animals เดรัจฉานสัญชาตญาณดิบ ภาพยนตร์ Original Netflix แนวดราม่าทริลเลอร์จิตวิทยา เมื่อลูกชายถูกลักพาตัวไป ผู้สมัครชิงตำแหน่งนายกเทศมนตรีนครลอสแอนเจลิสและภรรยาจึงต้องรีบหาเงินค่าไถ่ ขณะที่ต้องตัดสินใจทำสิ่งที่อาจทำให้ชีวิตของพวกเขาพังทลาย

รีวิว Animals

หนังที่ได้ Ben Affleck มากำกับ ร่วมเขียนบท และแสดงนำครบในตัวเองเลย เผื่อใครไม่รู้ตอนนี้เบนก็เป็นดาราที่เบนเข็มมาทำงานกับ Netflix เต็มที่ โดยเริ่มจากบริษัท AI ที่ชื่อ InterPositive ที่เขาร่วมก่อตั้งและขายให้ไปหมาดๆ เพื่อให้ Netflix เอาเอไอไปใช้ในงานเบื้องหลังอย่างเต็มที่ ซึ่งแน่นอนว่าในวงการฮอลลีวู๊ดหรือแม้แต่คนดูเองก็แอนตี้ AI พวกนี้กันอยู่ การได้เห็นเรื่องนี้โดนถล่มจากบรรดานักวิจารณ์จนกลายเป็นหนังกากสุดๆ ก็ไม่แปลกอะไร

แต่เอาตามตรงหนังเรื่องนี้มันก็ไม่ได้แย่ซะขนาดนั้น ถ้ามองในมุมหนังสตรีมมิ่งมันก็ดูดีผ่านมาตรฐานเฉียดฉิวได้อยู่หรอก ด้วยตัวเรื่องของผู้ชิงนายกที่มีโอกาสแพ้เลือกตั้งหลังรู้ผลสำรวจว่ายังตามหลังคู่แข่งอยู่ แต่กลับต้องมาเจอวิกฤตลูกโดนลักพาตัวโดยใครก็ไม่รู้ เรียกเงินสด 7 ล้านดอลล่าห์ แถมขอภายในคืนนั้นสดๆ ทั้งๆ ที่เขาพึ่งหมดตัวไปกับการลงทุนหาเสียงในรอบนี้ แถมยังมีภรรยาที่สวมเขาอยู่โดยไม่รู้ตัวและกำลังตีจากหลังจบเรื่องนี้อีก หนังมีไอเดียพล็อตที่เข้าท่าไม่ขี้เหร่เลยว่าเขาในฐานะนักการเมืองจะหาทางออกเรื่องนี้ได้อย่างไรพร้อมกลับมาชนะเลือกตั้งให้ได้ด้วย

ตัวเรื่องมีจุดเด่นตรงที่เป็นการเล่าเรื่องในมุมที่กระชับมากๆ 80% ของเรื่องคือการพูดคุยกันในบ้านเพราะโจรบอกว่าห้ามใครออกไปและห้ามแจ้งตำรวจ แต่เขาต้องออกไปงานเลี้ยงเพื่อหาเสียงโค้งสุดท้ายกับพวกผู้อพยพเข้ามา แล้วเสียงส่วนนี้คือจุดเปลี่ยนที่จะทำให้เขาชนะได้ เรื่องมันก็เลยกลายเป็นการบีบให้ทุกตัวละครสุมหัวกันแก้ปัญหาจากภายในบ้าน โดยมีประเด็นการตัดสินใจที่มีการเมืองเข้ามาเป็นหลักมากกว่าจะเป็นการช่วยลูกโดยตรง ทำนองว่าตัดสินใจแบบนี้ก็จะทำให้คะแนนเสียงตรงนั้นตกบลาๆๆ มันทำให้เห็นวิธีคิดที่ละเอียดซับซ้อนของนักการเมืองที่ภาพต้องดูดีแก่สังคมอยู่เสมอ โดยที่โจรก็โทรมาเร่งยิกๆ อยู่เรื่อยๆ เป็นตัวเร่งให้เรื่องดูกดดันขึ้นทุกขณะ

แต่เรื่องนี้คนที่เด่นจริงกลับไม่ใช่เบน แต่เป็น จิลเลี่ยน แอนเดอร์สัน นางเอกจากซีรีส์ X-files แฟ้มลับคดีพิศวง   ที่มารับบทตัวละครลึกลับชื่อสมมุติ Dayle Burton  โดยเธอทำอาชีพปล่อยกู้และให้คำปรึกษาในช่วงเวลาวิกฤตของคน โดยหาเงินสดมาให้และคิดดอกเบี้ยหนักๆ กลับมา ซึ่งเธอเล่นเป็นผู้กุมอำนาจในการวางแผนต่อรองเจรจาจนไปถึงให้ทางเลือกในการฆ่าจัดการโจรแก่เบน บทบาทการแสดงของเธอแบบนางพญาเริงร่าในเวลาวิกฤตนั้น ทำให้หนังเรื่องนี้ดูสนุกขึ้นมากว่าคนแบบเธอจะคิดและทำยังไงเพื่อกอบโกยเงินและช่วยลูกค้าที่กำลังจนตรอกไปได้พร้อมกัน ซึ่งมันทั้งกดดันอึดอัดมากๆ แต่จะระเบิดกับเธอก็ไม่ได้ ซึ่งเธอคือตัวละครเด่นมากแทบเป็นตัวเอกหญิงของเรื่องและสอบผ่านกับบทนี้ไปได้สบายๆ เลย

แต่ถึงจะมีนางแบกมาช่วยกอบกู้ตัวหนังได้ทั้งเรื่องแล้ว แต่ปัญหาของเรื่องก็ยังมีอยู่จริงเป็นระยะๆ จากการตัดสินใจฉุกละหุกให้มันดูสมจริง แต่มันก็ดูขัดๆ หลายครั้ง แต่เรื่องพวกนี้เรียกได้ว่าเป็นแค่รอยแผลถลอกเล็กๆ รายทางเท่านั้น ปัญหาจริงๆ คือตอนจบของเรื่องที่อุตส่าห์บิ้วกันในบ้านมาตลอด พอได้ออกมาฉากข้างนอกที่เป็นไคลแม็กซ์ของเรื่อง หนังกลับทำให้ตัวละครของ จิลเลี่ยน แอนเดอร์สัน ดูโง่ในตอนจบขึ้นมาทันทีโดยที่เหตุผลรองรับก็ไม่ซื้อว่าจะทำแบบนั้นไปทำไมด้วย ทั้งๆ ที่เธอฉลาดรอบคอบมาตลอดทั้งเรื่องแบบนั้น

ที่ซ้ำเติมให้เรื่องตอนท้ายดูแย่ลงไปอีกก็คือการตัดสินใจเคลียร์สถานการณ์บานปลายท้ายเรื่องแบบง่ายๆ โดยเอาปมเรื่องทั้งหมดโดยนกลับเข้าไปที่การเมืองเพื่อหาเสียงเลือกตั้ง ซึ่งเอาจริงๆ สิ่งที่หนังเล่าในตอนท้ายมันก็คือการหาทางลงให้ตัวละครทุกตัวจบได้อย่างแฮปปี้ในโลกนั้น แต่การที่หนังตั้งอยู่บนสมมุติฐานจริงของการเมืองมันดูง่ายเกินไปและขัดกับการตรวจสอบของตำรวจที่ต้องมีทีมสืบสวนเรื่องนี้ยาวแน่ๆ โดยเฉพาะการที่ตัวละครของ จิลเลี่ยน แอนเดอร์สัน แทบจะเป็นผู้กว้างขวางมีบารมีไปทั่ววงการเมืองแบบนั้น มันย่อมไม่มีการจบลงแบบง่ายๆ เกิดขึ้นได้แน่นอน มันเลยกลายเป็นตอนจบที่เฟคชัดๆ เพียงเพื่อให้ประเด็นชื่อเรื่องพ้องกันเป็นเหตุเป็นผล แต่คนดูคงไม่ซื้อเท่าไหร่หรอกครับ

สรุป หนังดราม่าทริลเลอร์จิตวิทยาการเมืองที่ Ben Affleck ควบทั้งแสดง เขียนบท กำกับ ไว้หมด ตัวเรื่องเล่าในมุมมองของการที่นักการเมืองจะเอาตัวรอดยังไงในเวลาเจอวิกฤตเลวร้ายที่ส่งผลกับชีวิตครอบครัวจนไปกระทบการเลือกตั้งที่กำลังใกล้เข้ามา หนังแทบทั้งเรื่องวนเวียนอยู่ในบ้าน เป็นฉากสนทนาหาทางให้ตัวเอกรอดแบบใสสะอาดที่สุด โดยมีลูกที่ถูกลักพาตัวเป็นเรื่องที่เหมือนใหญ่สุด แต่ก็ต้องผ่านการแก้ปัญหาทางการเมืองให้ได้ก่อน ซึ่งเรื่องมันก็ดูสนุกที่ได้เห็นมุมมองวิธีคิดแบบนี้ แม้หลายอย่างมันจะดูแปร่งๆ แปลกๆ กับการตัดสินใจทำอะไรลงไป โดยมีนักแสดงอย่าง จิลเลี่ยน แอนเดอร์สัน จาก X-Files มาเป็นอภิมหานางแบกกอบกู้วิกฤตเหตุการณ์พร้อมตบทรัพย์เบนไปด้วย ซึ่งเธอเล่นบทแกมโกงแบบมาเฟียหญิงผู้ทรงอิทธิพลได้ดีมากเลย ทำให้หนังดูสนุกเด่นกว่าเบนที่เป็นตัวเอกซะอีกเพราะเธอกุมการตัดสินใจทั้งหมดไว้ที่ตัวแล้วเสนอให้เบนเลือกเอาว่าจะไปทางไหน ซึ่งก็ดูเลวร้ายทุกทางไปหมด (มีแค่แย่น้อยกว่ากับแย่มาก) แต่ปัญหาที่เลวร้ายสุดของเรื่องมันคือตอบจบที่พังทุกอย่างไปหมด ทำให้ตัวละครที่ฉลาดสุดในเรื่องดูโง่กับการตัดสินใจนั้นทันที และปิดท้ายด้วยการวกกลับไปแก้ปัญหาเรื่องการเมืองเพื่อเชื่อมโยงกับชื่อเรื่องสัญชาตญาณดิบแบบสัตว์ หนังมันทำให้ทุกอย่างดูจบง่ายๆ จนขัดกับความสมจริงที่เรื่องวางมาทั้งหมดไปเลย พังเละแน่นอน ยกเว้นคนดูที่ชอบแนวจบแฮปปี้เอนดิ้งโลกสวยก็อาจจะถูกใจการจบแบบนี้ก็ได้ครับ