รีวิว เส้นตาย สายลวง (Netflix) หนังที่เต็มไปด้วยบทบ้งๆ แถมไม่ได้เจาะลึกสแกมเมอร์อย่างที่คิด

เส้นตาย สายลวง The Red Line ภาพยนตร์ไทย Original Netflix เมื่อผู้หญิงสามคนตกเป็นเหยื่อแก๊งคอลเซนเตอร์ พวกเธอจึงต้องเดินหน้าคิดบัญชี ด้วยการทลายเครือข่ายอาชญากรรมที่ขโมยทั้งเงินและศักดิ์ศรีของพวกเธอไป

รีวิว เส้นตาย สายลวง (มีสปอยล์)

หนังไทยจาก “โดม-สิทธิศิริ มงคลศิริ” ผู้กำกับ  Hunger คนหิว เกมกระหาย แนวแฉเบื้องหลังสแกมเมอร์แบบเดียวกับหนังจีนดัง No More Bets ที่ใช้ชื่อเมืองสมมุติแทนการออกชื่อจริง แต่ทุกคนก็รู้ว่ามันคือปอยเปต ซึ่งเรื่องนี้ก็หันมาจับสแกมเมอร์ที่ย้ายจากปอยเปตมาอยู่ในไทยแทนตามข่าวจริงที่เกิดขึ้นช่วงหลัง โดยสร้างจุดเชื่อมต่อว่าพวกนี้ก็คือลูกน้องของเครือข่ายจีนที่นั่นก่อนหันมาทำเองในกรุงเทพโดยใช้โมเดลเดียวกัน แต่ย่อยให้เป็นเครือข่ายที่เล็กลง หากินกับการหลอกลวงจริงๆ อยู่กันแบบครอบครัวมากกว่าทำตึกขังทารุณกรรมแบบปอยเปต ซึ่งฟังดูมันก็น่าสนใจเพราะเราเองก็ยังไม่เคยเห็นมีเรื่องไหนทำมาก่อน แต่กลายเป็นว่าหนังมันทำไม่ถึง แล้วยังออกทะเลไปจนกู่ไม่กลับอีกด้วย

ทีมผู้สร้างอ้างตัวว่ารีเสิร์ชเรื่องสแกมเมอร์นี้มาเป็นปี แต่เชื่อว่าใครดูก็คงเห็นว่าแทบไม่มีอะไรลึกเลยแม้แต่น้อย หนังยังใช้เรื่องราวธรรมดาที่เห็นตามข่าวทั่วไป มุกบ้านๆ มิจฉาชีพขู่ให้กลัวโดยหลอกแต่งตัวเป็นตำรวจ ซึ่งแม้แต่ในบทหนังเองก็ยังให้ตำรวจพูดกับอร (มิว นิษฐา จิรยั่งยืน) ว่าคุณโดนมุกเก่าแก่หลอกได้ไง ก่อนที่หนังจะพาอรไปเจอกับเหยื่อคนอื่นๆ ในกลุ่มบำบัดสแกมเมอร์ก็คือ  ฝ้าย นักกายภาพบำบัด กับ แวว แม่ค้าขายครีมออนไลน์ ซึ่งตำรวจก็เหมือนช่วยอะไรไม่ได้ตามสูตร จนทำให้ทั้งสามคนต้องคิดหาทางเอาเงินคืนมาเองจากการติดตาม 1 ในหนึ่งแก๊งสแกมเมอร์นั้นได้เองในกรุงเทพ ซึ่งหนังก็แทบไม่ได้ลงลึกให้ข้อมูลอะไรใหม่กับผู้ชมเลย นอกจากสเต็ปแพทเทิร์นเดิมของมุกตำรวจกับการสร้างทีมให้เชื่อว่าตัวเองเป็นตำรวจไว้หลอกคน ทั้งเรื่องวนเวียนอยู่กับเรื่องราวผิวเผินของสแกมเมอร์แบบพื้นๆ ไม่มีเรื่องเชิงลึกถึงเครือข่ายหรือเส้นสนกลในอะไรจริงจังเลย ทุกอย่างแทบจะเป็นเบสิคสแกมเมอร์เบๆ +แต่งเรื่องมาเสริมอีกทีให้บทมันเดินเรื่องต่อไป ซึ่งหลายครั้งก็ไม่ได้มีพื้นฐานความจริงด้วย อย่างการที่คนหลอกเห็นใจเหยื่อจนเอาเงินมาคืนให้แลกกับการถูกสงสัยว่าจะทรยศ จนทำให้เรื่องค่อนข้างออกทะเลเป็นแนวสปายทริลเลอร์ โดยมีหนุ่มไอทีเพื่อนแววมาช่วยดักฟังติดตามแฮ็กข้อมูลต่างๆ ของสแกมเมอร์แก๊งนี้ ซึ่งมันก็ได้เรื่องการแก้เผ็ดต่อสู้กับแก๊งสแกมเมอร์โดยย้อนศรวิธีเดียวกัน คนดูอาจจะรู้สึกว่ามันก็มันส์สะใจน่าติดตามได้อยู่ แต่นี่ไม่ใช่หนังที่เน้นเปิดโปงข้อมูลสแกมเมอร์อย่างที่คิดกันตอนแรกเลย

หนังมีแผลมากมายจากการพยายามทำให้แก๊งสามสาวสู้แก๊งคนร้ายได้จนดูเหลื่อเชื่อเกินไป อย่างการเช่าออฟฟิสติดกันชนบนกับล่างเพื่อดักฟัง โดนเก็บข้อมูลได้สารพัดมากมายทั้งแก๊ง แต่แค่อยากได้เงินคืนเลยไม่ไปแจ้งตำรวจ ทำให้ทั้งเรื่องนี้บทตำรวจแทบจะเป็นตัวประกอบไม่มีความสำคัญเลยตั้งแต่แรกจนจบ แล้วระหว่างที่ทำภารกิจหนังก็พยายามสร้างเหตุการณ์บ้งๆ อย่างให้แววทำตัวเป็นสายลับลอบเข้าไปติดตั้งการเจาะคอมคนร้ายโดยการปีนตึกลงมา แถมตอนกลับยังเล่นเรื่องตกตึกลงไป 4 ชั้นแต่ไม่ตายแบบฟลุ๊คๆ ในขณะที่เพื่อนๆ ก็แค่รู้ว่าแววหายตกตึกไป แต่ก็ไม่หาแบบงงๆ หรือบทของอรที่ผีเข้าผีออก นึกอยากจะเลิกก็เลิก อยากจะกลับมาสู้ต่อก็มา หนังมีแต่เหตุการณ์ที่ทำให้คนดูต้องฉุกคิดตลอดว่ามันแปลกๆ ตลอดเวลา ไปจนถึงตอนจบที่อยู่ๆ ก็กลายเป็นหนังแอ็กชั่นขับรถไล่ล่าเบียดกันบนทางด่วน ทั้งๆ ที่ตัวเองเป็นแค่แม่บ้านธรรมดา แถมยังจบแบบทิ้งท้ายเปิดทางไว้ทำต่อภาค 2 ให้ทั้งแก๊งนี้ไปถล่มปอยเปตอีกต่างหาก โดยที่ปลอมตัวเองเป็นเหยื่อเข้าไปในนั้นเองเลย โดยให้เหตุผลว่าเป็นเรื่องของความแค้นล้วนๆ ซึ่งมันไม่เมคเซนส์สุดๆ จนไม่น่าเชื่อว่าเน็ตฟลิกซ์จะไฟเขียวให้ทำต่อได้จริงๆ 

หนังยังพยายามจะวกกลับมาเล่นเรื่องสภาพจิตใจของการโดนหลอกแล้วต้องปกปิดไว้ ในรายของอรคือ โกหกคนอื่นว่าเสียเงินไปไม่เยอะ แต่มันก็ทำให้หนังมีพล็อตโฮลสุดๆ เมื่อสามีพาเธอไปแจ้งความ แน่นอนว่าหลักฐานก็คือเงินที่โอนไป แล้วทำไมสามีจะไม่รู้ว่าอรโดนไปเท่าไหร่ ซึ่งหนังก็ยังพยายามเอาปมตรงนี้มาเฉลยในตอนท้ายให้เหมือนหักมุม แต่มันก็ไม่ได้ส่งผลอะไรกับเรื่องมากขึ้นเลย เป็นเพียงแค่ดราม่าปิดท้ายตามสูตรสำเร็จที่ไม่ต้องมีเลยก็ได้นะ

นอกจากนี้ตัวร้ายในเรื่องก็เล่นแบบหลุดโลกโอเวอร์แอ็กติ้งจนดูไม่ฉลาด อย่างรายของอู๊ดหัวหน้าแก๊งก็เล่นใหญ่โอเวอร์เกินไปมากจนดูปลอมชัดๆ ซึ่งตัวร้ายฝั่งจีนกลับดูสมจริงกว่าด้วยซ้ำ แบบเดียวกับหนัง  No More Bets แต่หนังก็แทบไม่ได้ใช้ปประโยชน์อะไรนอกจากเป็นแค่ตัวประกอบที่ตามมาทำลายแก๊งอู๊ดที่มาทำงานแบบเดียวกันเท่านั้น (หนังพยายามโยงว่ามีผู้บงการใหญ่กว่าตำรวจ แต่ไม่ได้เปิดเผยว่าใคร)

สิ่งที่ดีของเรื่องนี้จริงๆ ก็คือพวกมุมกล้องงานโปรดักชั่นที่ดูจริงจังมีความเป็นอินเตอร์ ก็คล้ายๆ กับ  Hunger ซึ่งก็คงเจาะตลาดต่างชาติไปได้ไม่น้อยเพราะเรื่องราวของสแกมเมอร์ก็แทบจะเป็นมาตรฐานการหลอกลวงยุคใหม่ที่คนโดนกันมาหมดทั่วโลกแล้ว

สรุปโดยรวม นี่ไม่ใช่หนังที่แฉหรือเปิดโปงเชิงลึกสแกมเมอร์เลย ทุกอย่างแทบจะเป็นข้อมูลผิวเผินที่ใครๆ ก็รู้ แต่หนังเอาเรื่องของแก๊งสแกมเมอร์ในกรุงเทพมาทำให้เป็นเรื่องราวใกล้ตัวที่ตัวเอกสามสาวสามารถจะตั้งแก๊งขึ้นมาทวงความยุติธรรมคืนเองโดยไม่พึ่งตำรวจ ในแง่ความมันส์ลุ้นอาจจะพอดูถูๆ ไถๆ ไปได้ว่าจะเอาเงินคืนยังไง แต่ในเนื้อหาเรื่องราวออกมาเละเทะมาก หลายอย่างเกินเลยความจริงมากไป หนังสร้างเหตุการณ์ประหลาดๆ ที่มีแต่คำถามแบบ” อีหยังวะ” เกิดขึ้นมาตลอดกับพล็อตโฮลตามมาจนพรุน แต่ก็ยังพยายามจบแบบเตรียมสร้างภาคต่อไปปอยเปตอีก ซึ่งขอเถอะอย่าทำเลยจริงๆ ครับ

ติดตามรีวิวหนัง Netflix เรื่องอื่นคลิกที่นี่